Veiligheid: een taak van iedereen
Steeds vaker wonen mensen met een beperking zelfstandig. In een toegankelijke woning. Maar is de veiligheid optimaal gegarandeerd? Zijn de hulpdiensten goed voorbereid op het helpen van iemand met een beperking? En weten mensen met een beperking ook wat ze zelf moeten doen bij een brand of ongelukje? Veiligheid: de verantwoordelijkheid van iederéén.
Veiligheid = voorbereiding
Wanneer er zich een incident of calamiteit voordoet, moeten hulpverleners mensen met een beperking adequaat kunnen helpen. Mensen die slechtziend of slechthorend zijn, moeten bij een brand bijvoorbeeld anders benaderd worden dan mensen die goed kunnen zien of horen. Dat geldt ook voor mensen met verstandelijke beperkingen of autisme. Hulpdiensten, zoals brandweer en ambulancepersoneel moeten daarop ingesteld zijn. Maar ook mensen met een beperking zelf, kunnen leren om zich goed voor te bereiden. Iedereen is namelijk altijd verantwoordelijk voor zijn eigen veiligheid, ook mensen met een beperking.
Bewuste hulpdiensten
Lang niet altijd weten brandweer, politie of ambulancepersoneel hoe ze moeten omgaan met mensen met een beperking. Soms is er een calamiteit voor nodig om hier achter te komen. Zo was er tijdens de vuurwerkramp in Enschede in de opvanghal geen insuline voor mensen met suikerziekte.
Hulpdiensten moeten zich daarom voorbereiden op het helpen van mensen met een beperking, onder alle omstandigheden. Bewustwording hiervan is belangrijk. Ook al omdat mensen met een beperking steeds vaker en langer zelfstandig kunnen wonen.
Lokale belangenorganisaties kunnen de gemeente, de hulpdiensten en andere organisaties inlichten over hoe ze zich moeten voorbereiden. Welke specifieke aspecten komen er voor mensen met een beperking kijken bij een ongelukje binnenshuis, een brand, een verkeersongeluk of een grootschalige ramp?
Veiligheid heb je zelf in de hand
Ongeveer twintig procent van de Nederlandse bevolking is verminderd zelfredzaam. Bijvoorbeeld omdat iemand niet in staat is zichzelf te verplaatsen. Maar ook mensen met een verstandelijke beperking kunnen gevaar niet altijd goed inschatten. Of ze zien het gevaar wél, maar weten niet goed hoe ze erop moeten reageren.
Daarom is het belangrijk dat mensen met een beperking leren hoe ze ongelukjes en calamiteiten zelf kunnen voorkomen. En ook dat ze leren nadenken over wat te doen, mocht er toch iets gebeuren.
Dat kan al heel praktisch: bijvoorbeeld door alarmnummers altijd binnen handbereik te hebben. Of weten waar sleutels liggen, en hoe de buren bereikt kunnen worden. Dat bewustzijn bij de mensen met een beperking zelf, daar werken lokale belangenorganisaties hard aan.
