Mentale toegankelijkheid = je geaccepteerd voelen
Onze huidige samenleving is flexibel, wendbaar, snel en communicatief. Daar deel van uit maken, is voor mensen met een beperking al een enorme uitdaging. Wordt er rekening met hen gehouden, ook als ze niet zo snel zijn? Voelen zij zich welkom, ook als ze niet zo communicatief zijn? Mentale toegankelijkheid is ook een uitdaging voor iedereen die mensen met een beperking ontmoet: op straat, op het werk, in een theater.
Geaccepteerd worden
Mentale toegankelijkheid gaat om hoe de omgeving met mensen met een beperking omgaat. Het houdt in dat bijvoorbeeld peuterspeelzalen, verenigingen en sportclubs zich open stellen voor mensen met verstandelijke beperkingen. Maar ook betekent het sociaal en respectvol omgaan met mensen met een beperking: de buschauffeur die even wacht met wegrijden tot iemand die moeilijk loopt ook zit, de ober die aan iemand met Down syndroom zelf vraagt wat hij wil eten en niet aan zijn begeleider Het gaat om geduld, begrip, respectvolle bejegening, maar eigenlijk ook om normale omgangsvormen. Mentale toegankelijkheid geeft mensen met een beperking, kortom, het gevoel dat er rekening met hen wordt gehouden, dat ze geaccepteerd worden.
Iedereen zorgt voor mentale toegankelijkheid
Wanneer iemand met een beperking in een restaurant of winkel komt, zou het normaal moeten zijn dat het personeel daar goed mee omgaat. Geduldig is bij het afrekenen of even helpt iets te pakken. Het is voor mensen met een beperking uitermate belangrijk dat ook andere bezoekers rekening met hen houden. Niet een deur laten dichtvallen in hun gezicht, hen aanstaren of -juist- negeren. Mentale toegankelijkheid is niet alleen een zorg van mensen met een beperking, maar een uitdaging voor iedereen in de samenleving.
Kennis over beperkingen creëert begrip
Voor VCP is mentale toegankelijkheid een belangrijk aandachtspunt. In het hele land willen wij dit punt tussen de oren krijgen. Door het geven van gerichte voorlichting over de verschillende beperkingen en hun gevolgen. Kennis creëert namelijk begrip. Vaak is het geen onwil, maar eerder onwetenheid. Mensen weten zich niet zo goed een houding te geven tegenover iemand met een beperking. Hoe kun je communiceren met een verstandelijk gehandicapte, hoe kun je wandelen met een blinde? Wanneer er meer kennis is over beperkingen, en over hoe ermee om te gaan, wordt het zorgvuldig omgaan met mensen met een beperking ook gemakkelijker.
