Mirjam Kleijweg is 45 jaar, getrouwd en moeder van Menno. Menno heeft Down syndroom. Mirjam maakt deel uit van een groep voorlichters uit eigen ervaring. Dit team van ervaringsdeskundigen geeft samen met VCP voorlichting aan beleidsmakers over beleid voor iedereen. Op de eerste Dag van de Belangenbehartiger gaf Mirjam voorlichting aan andere belangenbehartigers.
Waarom nam je deel aan de Dag van de belangenbehartiger?
Ik vind het belangrijk om belangenbehartigers te ontmoeten. Het beeld dat ik van veel belangenbehartigers heb, is dat zij te vaak voor een afgebakende groep van mensen met lichamelijke beperkingen opkomen. Ik wilde vertellen dat belangen van mensen met verschillende beperkingen elkaar overlappen. En dat je er goed aan doet elkaar in de regio op te zoeken en samen naar buiten te treden. De Week van de Toegankelijkheid is daar één van de vele voorbeelden van. Samen met de gemeente praten over sportbeleid zorgt voor meer draagvlak.
Wat is de kracht van voorlichting met eigen verhalen?
Ervaringsverhalen zet je in bij voorlichting door je eigen verhaal af te stemmen op de agenda en kennis van het publiek. Dat stelt je in staat een brug te slaan van je eigen verhaal naar de belevingswereld van je publiek. Een ander belangrijk punt is je publiek niet aan te vallen, maar goed te luisteren naar vragen en de omgeving van de toehoorders in acht te nemen. Erken bijvoorbeeld de processen die bij het maken van beleid horen. Zo werk je aan onderling begrip.
Wat is jouw ervaringsverhaal?
Mijn man en ik kozen ervoor om Menno naar een reguliere school te laten gaan. Zo heeft hij de mogelijkheid om op te groeien tussen leeftijdsgenoten, gewoon bij ons in de wijk. Leren in zijn eigen tempo, meespelen met anderen op zijn manier. Bovendien laat hij zo aan leerkrachten, klasgenoten en ouders een ander beeld zien van leven met een beperking.
Hoe maak je de koppeling naar beleid voor iedereen?
Vanuit dit verhaal maak ik een verbinding naar het beleidswerk van een gemeente. Ik presenteer een regel uit de Standaardregels van de Verenigde Naties en vertel daarbij hoe de gemeente op deze specifieke regel mee kan werken aan gelijke kansen voor iedereen door beleid aan te passen. Neem bijvoorbeeld sportbeleid, regel 11 van Standaardregels. Hierbij leg ik het verband met het belang van sporten in de buurt voor mensen met beperkingen.
Hoe kwam je op het idee om ervaringsdeskundige voorlichter te worden?
Ik ben geïnteresseerd in beleid. In 2004 kwam de oproep voor voorlichters onder mijn aandacht. Het leek me leuk om, naast mijn werk en de aandacht voor mijn zoon, af en toe voorlichting te geven aan beleidsmakers in mijn regio.
Wat betekent inclusief denken en doen voor jou persoonlijk?
Voor mij betekent inclusief denken en doen dat je ervan uitgaat dat alles gericht is op deelname van iedereen. Dat de samenleving zo is ingericht dat ze toegankelijk en bereikbaar is voor iedereen.
Wat bereik je met voorlichting door ervaringsdeskundigen?
Hopelijk leren gemeenten op een andere manier te kijken naar wat mensen met beperkingen nodig hebben om mee te kunnen doen. Je hoopt dat ze niet star op regels terugvallen, maar naar de mogelijkheden van de persoon met een beperking kijken. Gelijke kansen komen pas dichterbij als je verder kijkt dan bestaande regels en kaders.
Kreeg je leuke reacties op de Dag van de Belangenbehartiger?
Ik merkte dat mijn verhaal aansloeg bij de groep. Opmerkingen als ‘woon je dicht in de buurt? Dan kunnen we samenwerken’ geven aan dat anderen het ook belangrijk vinden om samen te werken.
