Op veel plekken waar gesproken wordt over inclusief beleid voor mensen met beperkingen, duiken de 22 Standaardregels op. Waar komt de term vandaan, wie heeft de regels bedacht, en wat kunt u met de regels als u aan inclusief beleid wilt werken?
De term Standaardregels
De term Standaardregels is een afkorting van de officiële naam ‘de 22 VN Standaardregels Gelijke kansen voor mensen met een handicap’. Deze naam verwijst naar een document, dat de Verenigde Naties opstelden. In het document staan 22 regels. De regels zijn een hulpmiddel voor besluiten over beleid van gemeenten.
Ontstaan van de 22 Standaardregels
De maatschappij is zo ingericht dat mensen met beperkingen lang niet altijd gewoon deel kunnen nemen aan de samenleving. Daardoor ontstaat ongelijkheid tussen mensen met en zonder beperkingen. De Verenigde Naties (VN) vindt dat deze ongelijkheid verkleind moet worden. De Universele Verklaring van de Rechten van Mens uit 1948 wilden zij aanvullen met rechten voor mensen met beperkingen. In 1993 stelden zij daarom 22 regels op, die een hulpmiddel zijn voor beleidsmakers zoals overheden. Alle lidstaten van de VN ondertekenden de 22 Standaardregels.
Waar gaan de regels over?
In de 22 regels staat wat er nodig is zodat mensen met beperkingen gelijke kansen hebben op wonen, werk, onderwijs, en sociale zekerheid. Er staan aanwijzingen in over voorwaarden en verantwoordelijkheden voor de overheid en burgers: wat moet een overheid in huis hebben om de 22 Standaard Regels te kunnen invoeren? Wat moeten burgers weten? Wat moeten medewerkers van een gemeente weten over rechten van mensen met beperkingen? Welke verantwoordelijkheden hebben gemeentes, werkgevers en burgers?
Bedoeling van de regels
Bedoeling van de Standaardregels is dat mensen (gemeenten) weten welke maatregelen zij kunnen nemen voor gelijke kansen van mensen met beperkingen. Met de regels kun je kijken hoe je er als gemeente voor staat: op welke levensterreinen hebben mensen met beperkingen gelijke kansen? Op welke terreinen lopen we achter? De 22 Standaardregels zijn dus aanknopingspunten voor het maken van inclusief beleid.
Aan het werk met de regels
De 22 Standaardregels zelf zijn geen praktische plannen die tot verandering leiden. De regels zijn een vertrekpunt voor verdere plannen voor beleid voor iedereen. Gemeenten en mensen met beperkingen kunnen samen werken aan inclusief beleid.
