Wmo en Agenda 22

Een samenspel in het maken van lokaal beleid in gemeenten (september 2009)

De negen prestatievelden van de Wmo gekoppeld aan de Standaardregels van Agenda 22.

Uitspraak van de rechtbank in Roermond over begeleiding tijdens het vervoer bij bewoners van een GVT: de gemeente moet onderzoeken of buitenshuis begeleiding noodzakelijk is om te kunnen participeren in de samenleving (mei 2010).

Toelichting op de vermogenstoets AWBZ en Wmo. Het kabinet gaat een wetsvoorstel naar de Raad van State sturen over de invoering van een vermogenstoets bij de eigen bijdrage AWBZ en Wmo. De bedoeling van de regeling is om mensen met een vermogen vanaf 1 januari 2013 meer eigen bijdrage te laten betalen voor de AWBZ en de Wmo.

(Bron: ANBO, oktober 2011)

Na signalen dat de druk bij mantelzorgers steeds groter wordt, deed Stichting Platform Agenda 22 (SPA22) in Rotterdam onderzoek.

Alle13Goed is een CD over en met mensen met een beperking.

Overzicht herverdeeleffect Wmo (module Hulp bij Huishouden (HbH), inclusief uitvoeringslasten) met een positief herverdeeleffect van €10 of meer.

'Op weg met de Wmo' - evaluatie van de Wmo (2007-2009)

Flyer over de diigitale thermometer

Aanvulling op nieuwsbericht over dagactiviteiten weg door gerindicatie. (Voorbeelden uit Zorgvisie)

Begin maart 2011 verstuurde platform Zedje een brandbrief naar de leden van de gemeenteraden in Giessenlanden, Graafstroom en Zederik. Daarin meldde het platform dat zij zich grote zorgen maakten over de ontwikkelingen rond het opstellen van nieuw Wmo-beleid en dan met name om de bezuinigingsplannen.

Naar aanleiding van de brandbrief kwamen zoveel vragen om informatie dat het platform eind maart de gevolgen van de bezuinigingsplannen voor mensen met een beperking op een rijtje heeft gezet. Die informatie is opnieuw aan alle betrokkenen aangeboden. 

Overzicht van bezwaar- en beroepsmogelijkheden bij de Wmo.

Uitspraak Centrale Raad van Beroep over korting PGB.

Uitspraak Centrale Raad van Beroep over hoogte PGB

Naar het oordeel van de Raad kan het collectief vervoer naar zijn aard niet worden gelijkgesteld aan een met een auto vergelijkbare voorziening, als bedoeld in artikel 27 van de Verordening. Iemand met een inkomen boven de te stellen inkomensgrens wordt geacht de kosten van lokaal vervoer of bezit en gebruik van een auto zelf te kunnen dragen. In deze toelichting ziet de Raad geen aanleiding om artikel 27 van de Verordening ook van toepassing te achten op het collectief vervoer. De Raad merkt daarbij nog op dat artikel 26 van de Verordening met het toekennen van het primaat aan het collectief vervoer juist een nadrukkelijk onderscheid maakt tussen collectief vervoer en de in artikel 23, onder c en d, van de Verordening genoemde voorzieningen.